Κάπως έτσι λοιπόν θα έπρεπε να είναι η Ζωή. Κάπως έτσι θα έπρεπε να περνάμε μέσα από τη ζωή.
Να ξεκινάμε ανοίγοντας τις κουρτίνες για να μπει λίγο φως.
Να παίζουμε.
Να κάνουμε μαγικά και δύσκολα κόλπα.
Και πάντα μα πάντα εσύ να με φιλάς ακόμα.
Περίεργη Κυριακή με ένα πολύ όμορφο τραγουδάκι.
Να ξεκινάμε ανοίγοντας τις κουρτίνες για να μπει λίγο φως.
Να παίρνουμε ένα φιλο και να σεργιαναμε στην πολη.
Να πέφτουμε αλλά να δεχόμαστε τη βοήθεια του φίλου για να σηκωθούμε βάζοντας ταυτόχρονα δύναμη και στα δικά μας πόδια.Να παίζουμε.
Να γελάμε.
Να πειράζουμε διακριτικά.Να κάνουμε μαγικά και δύσκολα κόλπα.
Και πάντα μα πάντα εσύ να με φιλάς ακόμα.
Περίεργη Κυριακή με ένα πολύ όμορφο τραγουδάκι.
Μετά από ένα τέλειο λάθος μια καινούρια αρχή
Γιατί στο τέλος όλα θα είναι καλά, εάν δεν είναι τότε δεν έχει έρθει ακόμα το τέλος.