Σελίδες

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

Φιλα με ακομα

Κάπως έτσι λοιπόν θα έπρεπε να είναι η Ζωή. Κάπως έτσι θα έπρεπε να περνάμε μέσα από τη ζωή.
Να ξεκινάμε ανοίγοντας τις κουρτίνες για να μπει λίγο φως.
Να παίρνουμε ένα φιλο και να σεργιαναμε στην πολη.
Να πέφτουμε αλλά να δεχόμαστε τη βοήθεια του φίλου για να σηκωθούμε βάζοντας ταυτόχρονα δύναμη και στα δικά μας πόδια.
Να παίζουμε.
Να γελάμε.
Να πειράζουμε διακριτικά.
Να κάνουμε μαγικά και δύσκολα κόλπα.
Και πάντα μα πάντα εσύ να με φιλάς ακόμα.

Περίεργη Κυριακή με ένα πολύ όμορφο τραγουδάκι.
Μετά από ένα τέλειο λάθος μια καινούρια αρχή
Γιατί στο τέλος όλα θα είναι καλά, εάν δεν είναι τότε δεν έχει έρθει ακόμα το τέλος.

Πως να δω τον κοσμο με αλλα ματια;

Εχτές πηγαίνοντας στο σπίτι του αδερφού μου είχα την τύχη κοιτώντας τον ουρανό να δω το ποιο όμορφο φεγγάρι που έχω δει ποτέ. Νομίζω ότι είδα το ποιο παιχνιδιάρικο φεγγάρι όλων των εποχών.
Έπαιζε με τα σύννεφα και μαζί έφτιαχναν απίστευτες εικόνες. Είχε βάλει τα χρυσομπρουτζινα χρώματα και με τη βοήθεια των σκιών φόρεσε μύτη, μάτια, στόμα και ταξίδευε μαζί μου. Όπου πήγαινε το αυτοκινητο, αυτό μπροστά μου. Απίστευτη εεικόνα που όπως και αν την περιγράψω δεν θα μπορέσω να την μοιραστώ μαζί σας δυστυχώς.  
Από αυτήν την εικόνα ομος μου γεννήθηκαν ορισμένα ερωτήματα. Γιατί να πρέπει να δω τον κόσμο με άλλα μάτια; Γιατί πρέπει να δω τον ήλιο, το φεγγάρι, τους ανθρώπους με άλλα μάτια;
Γιατί πρέπει να σηκώνουμε τοίχους που όποτε σπάμε τα μούτρα μας χτίζουμε αλο ένα μέτρο παραπάνω για να μην επιτρέψουμε σε κανένα να μπει; Μα έτσι δεν φυλακίζουμε και την ίδια μας την καρδιά; Δεν την τυφλώνουμε αφού δεν της επιτρεπουμε να δει και αυτή το φεγγάρι; Αυτό είναι πανέμορφο και παιχνιδιάρικο αλλά πόσοι σταματάνε για να το χαζέψουν;
Όχι φίλοι μου συγνώμη αλλά αποφάσισα πως θέλω να ζεσταθω. Θέλω να ζήσω. Θέλω να ξανά σπάσω τα μούτρα μου (οποτε και αν συμβεί αυτό). 
Θέλω να ζήσω με αγάπη σε ολες τις μορφες της. Παντοτινη; Οχι γιατι δεν πιστευω στο για παντα, πραγματικη, δυνατη, παθιασμενη ομως ναι. Την ξερω αυτην υπαρχει.
Σας καλησπεριζω και σας φιλω.
Με ενα τραγουδακι που αν θελετε μπειτε στον κοπο να ακουσετε.

Με αγαπη Ηλιακης Π.
Καθε φορα   

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011

Μονοημερη εκδρωμη

Ε ναι λοιπόν την έκανα για μια ολόκληρη μέρα. Υπέρβαση θα το έλεγαν κάποιοι αλλά τι να κάνω; Έχω και εγώ τα όρια μου.

Καλά καλά μην βαράτε είχα κάτι δουλειές να κάνω και ανέβηκα στην Αθήνα.
Αν και για λίγο πέρασα υπέροχα και αυτός είναι και ο λόγος που θέλω να γράψω σήμερα.
Κατ αρχήν μετά από λίγο περπάτημα στον Πειραιά με ένα κουλούρι και έναν καφέ από το καράβι στο χέρι 5.30 τα ξημερώματα αποφάσισα να πάω στα φοιτητικά μου λημέρια για να ποιώ έναν κανονικό καφέ και να γυρίσει και λίγο ο νους μου στα παλιά.
Έτσι λοιπών κατέληξα να πίνω τον κανονικό μου καφέ στην πλατεία Εξαρχείων στο Διπλό γύρο στις 8.00. Στο μυαλό έπαιξαν πολλές ιστορίες φυσικά και ο καφές με τις αναμνήσεις ήταν ένας θεσπέσιος συνδυασμός.
Έπειτα από δυο ωριτσες χαλάρωσης συνειδητοποίησα ότι πρέπει να τελειώσω με τις δουλιτσες που λέγαμε και άρχισα να τρέχω.
Αφού τελείωσα και με τις δουλιτσες πέρασα από το μαγαζί ενός πολύ καλού φίλου μια που δεν είχε τύχει να πάω ποτέ και κάπου εκεί άρχισαν όλα.
Ο φίλος αυτός λέγετε Φάνης και παλιότερα δουλεύαμε μαζί στα Χανιά σε μπαρ και καφετέριες, γίναμε συγκάτοικοι και μετά όπως πάντα τράβηξε ο καθένας τον δρόμο του.
Ο Φάνης λοιπόν έχει ανοίξει ένα μπαράκι στην Εμμ. Μπενάκη 43 λίγο ποιο πανο από τα Εξάρχεια με το όνομα Jack and the bean. Ναι σίγουρα παραπέμπει στο πολύ γνωστό παραμύθι αλλά ταυτόχρονα και σε ποτό και σε καφέ. Το πλήρες όνομα είναι Jack Daniels and the coffee bean.
Η αλήθεια είναι ότι είναι το ποιο μικρο μπαράκι που έχω δει ποτέ αλλά ταυτόχρονα απίστευτα φιλικό και ζεστό. Το φιλαράκι μου έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και σε όσους μένουν στην Αθήνα θα τους πρότεινα να περάσουν για ποτακι και να γνωριστούν και με τον Φάνη κάτι που ούτως η αλος θα γίνει χαχαχα. Καλό θα ήταν να του πείτε ότι σας στέλνει ο Τάκης από τα Χανιά γιατί σε Παναγιώτης μπερδεύεται και να πιείτε και ένα ποτακι στην υγεία μου.
Χωρίς πλάκα αξίζει να πάτε να το δείτε.
Όσον αφορά εκείνο το απογευματάκι που πήγα εγώ πρέπει να πω ότι γνώρισα πολλούς αξιόλογους ανθρώπους και ελπίζω κάποια αλη στιγμή να καταφέρω να ξαναπάω με περισσότερες μέρες στη διάθεσή μου.

Καλό φθινωπορο σε ολους 


Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

Στην κατηφορα

Εφτασε και η κατηφόρα
από ολόγιομο έγινε τρία τέταρτα,
έχω αρχίσει να αποχαιρετώ φίλους
παλιούς και νέους
και σήμερα είχε και ένα δυνατό μελτεμάκι
Έτσι λοιπόν θυμήθηκα ένα πολύ παλιό
αλλά αγαπημένο τραγουδάκι
Φέτος οφείλω να ομολογήσω ότι πέρασα πολύ πολύ ωραία
Έτσι λοιπόν θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το τραγουδάκι σε κάποιους ανθρώπους
και  να τους ευχαριστήσω για την καλή παρέα
Ανάμεσα σε αυτούς και σε μια τρελή ψυχή που μου χάρισε λίγη από την τρέλα της
και ας διαφωνούσαμε ολόκληρο το καλοκαίρι.
Φιλιά θα τα ξανά πούμε όταν τύχει.
Υπέροχη Janis Joplin
Σε μια υπέροχη ερμηνεία

Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Αυγουστιατικο φεγγαρι

Ήθελα απλά να ευχηθώ σε όλους εσάς να περάσετε ένα πολύ όμορφο τριήμερο και να απολαύσετε το Αυγουστιάτικο φεγγάρι με καλή παρέα αλλά και ακόμα καλύτερη διάθεση.
Καλή ξεκούραση και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Αφιαιρωση


Σημερα θα ηθελα να αφιερωσω ενα τραγουδι σε εναν ανθρωπο που δεν γνωρισα ποτε απο κοντα αλλα θαυμασα απο τα γραπτα του, απο τον αερα του, απο τα μπλογκιστικα φιλια του και απο την πολυ πολυ καλη παρεα που ηξερε να κραταει σε παρα πολους φιλους που ξερει ειμαι σιγουρος οτι τον αγαπανε σαν ανρωπο και τον εκτιμουν παρα πολυ. Να εισαι παντα καλα και να μην αφηνεις ανθρωπακια να σε επιρεαζουν και να σου χαλανε τη μερα.